Öyle bir toplumda yaşamaktayız ki, aslında hangimizin ne zaman ne olduğu ya da neye göre nasıl tepkiler verdiği, vereceği belli olmuyor...
Bir duruşumuz olamıyor...
Ben 15 yıllık gazetecilik hayatım boyunca çok sayıda siyasetçi, işadamı, siviltoplum insanı, bilim adamı, işveren, işçi ve bir dolu insan tanıdım...
Toplumun aynası siyasetteki vitrindir bir nevi...
Aynada gördüğüm şu: Kaypaklık, yalakalık, üçkağıtçılık, aklı kendindecilik, adam sendecilik...
Neden?
Çünkü kendimiz için istediğimizi başkası için de istemek gibi bir toplumsal sorumluluk duygumuz yok...
Çünkü, bize önce sen diye diye şişirmişler...
Çünkü, eşimiz dostumuz arasında bile götürdüklerimizin nevine göre değerliyiz...
Bir başka açıdan bakar isek, günümüz siyasetindeki çözüm yerine polemik üretme hastalığımız bizlere basiretsiz liderler, genel başkanlar, seçilmiş ve kayırılmışlar kazandırdı...
Kurtulamadığımız en önemli hastalığımız maalesef Türk Siyasi Hayatının kaderi durumunda...
Bir genel başkan o koltukta başarısız olmuşsa neden gitmez...
Yüzsüzlük mü?
DeÄŸil...
Karakter zaafı mı?
Asla...
Mecburiyet mi?
Kendince "evet"...
Hayır...
Neden şu: Onların orada kaldıkları süre içerisinde elde ettikleri sosyal statünün vazgeçilmez lüksü bu gidişe engel... Bir de o koltukların çok rahat oluşu...
Bir diğer sıkıntı...
Liderler yetişmiyor artık...
Atatürk sonrası bir lider daha gelmemiştir Türkiye'ye...
Özal da, Baykal da, Tayyip Erdoğan da, Gül de, Demirel de...
Hiçbiri lider değil...
Lider;
Topluma yön verendir...
Toplumu kendi çılgınlıkları ve fantazilerine kurban edenler lider değildirler...
Lider;
Sosyaldir...
Bu isimlerin hiçbiri toplum için bir adım dahi atacak vakit bulamamışlardır... Demirel de, Özal da, Tayyip Erdoğan da, Baykal da hep kendi siyasi geleceklerini yönetmişlerdir... Halkı değil, halkın beklentilerini hiç değil...
Asıl neden ise şudur;
Biz artık toplum olduk ey halkım!
Millet olmaktan çıktık çoktan...
Ne zaman mı?
Özal yıllarını hatırlayın:)
Saygılar...