Düşündüm de, biz insanoğulları çok nankörüz sanki... Hayatın bize sunduklarının bile farkında olamayacak kadar hırslarımızın esiri olup, bizi ayakta tutan gücün değerini bilmeyerek büyük bir ihaneti yaşıyoruz ömrümüz boyunca. Sabah uyanabilmenin, dış dünyanın aydınlık yüzüne sağlıklı ve yenilenmiş olarak bakabilmenin, yürüyebilmenin, koşabilmenin ve daha da önemlisi bunu kendi arzularımız doğrultusunda gerçekleştirebilmenin kıymetinden habersiz yaşayıp gidiyoruz.

Oysa bizim çok rahatlıkla ve çoğu zaman kendiliğinden yapabildiğimiz bazı şeyleri yapamayanlar olduğunu düşünsek...

Oysa sabah olsa bile yatağından doğrulmak bir yana başını çevirip doğan günün ışıklarına bakamayacak olanların varlığını anımsayabilsek...

Yürümek bir yana parmağını dahi kıpırdatamayacak özüre sahip ama bizim yerimizde olmak için hayatındaki birçok değeri feda etmeye hazır olanların da bizimle aynı dünyada yaşamını idame ettirmeye çabaladığını bir anlasak...

Kendimizin ne kadar nankör ve ne kadar duyarsız olduğunu görürdük.

Hayır...

Bunu hayatın farkına varmanız için anlatıyorum...

İnanın bunların farkında olarak yaşamak, hayata sundukları için teşekkür etmek ne çok keyif ve anlam katıyor hayata inanamazsınız... Oysa biz hayata sırtımızı dönmüş, akıntıya kürek çekmeye devam ederken bir yandan da hep sızlanma modu içindeyiz... Elde ettiklerimize karşı doyumsuz, zaferlerimiz ve başarılarımıza karşı hazımsız, sevdiklerimize karşı oldukça acımasız değil miyiz?

Hayat aslında hepimize o kadar yakınki...

Ve o kadar içimize nüfuz etme arzusundaki...

Ama biz itiyoruz onu davranışlarımızla... Yaklaştırmıyoruz bile... Onun bizden istediklerini görmezden gelerek, onun sunduklarına teşekkür etmeyerek yaşadığımızı sanarak sadece kendimizi kandırıyoruz... Ve başlıyoruz şikayet etmeye...

Önce bir düşünsek...

Biz ne yapıyoruz da bazı şeylerin akışı değişiyor...

Mesele aslında ne yaptığımızı bilmiyor oluşumuzda sanırım...

Ve hayat bizim aklımızı başımıza getirmek için bize küçük cezalar veriyor...

Kulağımızı çekiyor...

Dersler veriyor...

Anlayana...